Gövde gövde, ey
Sessiz kıtalardan duyulan
Bir Kırım türküsü
Uğrar yanı başına sessiz göletlerin.
Vezinleri kurun, sessizliği yarın
Dalgalanır en ufak taşla
Koca ıssızlıklar,
Çekinmeyin…
Tepegöz emellerinde
Seri ve kanlıysa eğer,
Çekinmeyin,
Nişan almaktan.
Kırpacak o bu cürete gözünü,
Yığınla çekiç, uzak kıtalardan
Dövüyor bu mevsimi
Sinemiz sıcak, rüzgâr serin.
Kuruluyor zaman tekrar,
Bakışlarda yalınlaşır
Bu mevcudun korkulu yüzleri
Delerek bu uçsuz bucaksız steplerde,
Göletlerin sessizliğini
Yakınlaşın, bir şey diyeceğim
Mevcudu nişangâha oturtarak,
Yaratacağız biz, yeniyi.
Üfleyeceğiz sura, o boruya
Yeni bir ruh, çetin ve engin
Dolacak aynı hızla yürekler,
Sarp bozkırların türküsüyle;
Denizler, okyanuslar uzak ve derin.
Yakınlaşın, bir söz diyeceğiz:
En uzak kıtalarda, Kırım’da, Bükreş ve Oslo’da
Aynı huzursuzluğun perçemleri düşer,
Kuzey’de, buzul sarkıtlara.
Yükselir en mavi gök, bir kat daha,
Engine bak, orada göreceğiz gölgesini,
Yansısını, bereketini.
