Lund’da sonbahar kışa dönerken bile
hep kalıyor bir yerlerde
konuşamadıklarımız, yazamadıklarımız.
Sepya rengi bir tuvalde seyrettim
Lund’un gizli öznelerini:
gri gökyüzü, çıplak ağaçlar
kuzey insanları…
Siyah bisikletler gördüm
geçmiş zamanlara asılmışlardı.
Islak kaldırımlarda
Farjad esintileri eserdi yüzüme doğru.
Kalın bir yorganı olmalı bu sonbaharın
-ki
örtsün anılarımı!
Lund’da sonbahar kışa dönerken bile
hep kalıyor bir yerlerde
güzün o ince sesi,
keman sesi.
Author
-
GMT +3. Uzun koşar, kısa yazar, dış politika ve şiir sever.
